de plaats

van Liefdesportretten tot …


Muziektheater De Plaats werd in 1998 opgericht door Albert Hoex (schrijver/regisseur), Johan Luymes (beeldend kunstenaar/musicus) en Andries van Rossem (componist). In de nazomer van dat jaar debuteerde De Plaats met de locatievoorstelling Liefdesportretten, een originele muziektheatervoorstelling achter de ramen van de Brusselse huizen in het Spijkerkwartier in Arnhem. De Plaats profileerde zich vanaf dat moment met een aantal opmerkelijke locatievoorstellingen (Klank van rood mos, Ode aan de constructie, Stoelenhemel, …) in en rond de stad Arnhem. Afhankelijk van het idee en de bijhorende locatie werd in zeer verschillende bezettingen verrassend muziektheater gemaakt. Met acteurs. Met zangers. Met één accordeon. Met een strijkkwartet. Met koorzangers en een grote bigband. Vanaf balkons, verscholen in het bos, gezet in een verlaten fabriek, op reis … Steeds opnieuw probeerde De Plaats met het gesproken, gezongen en het tot klank omgetoverde woord een bijzonder “detail” van het menselijke bestaan te belichten.

Hierna is de koers verlegd naar een theatervorm waarin muziek en toneel nieuwe wegen verkennen. Een eigentijdse bewerking van Onder het melkwoud van Dylan Thomas was het eerste resultaat. De Plaats vierde in 2003 haar vijfjarig jubileum met deze nieuwe muziektheatervoorstelling. Een poëtische lofzang op de meeslepende miezerigheid van het leven. De Plaats maakte een bewerking voor drie acteurs, drie zangers en een orkest (De Ereprijs). Muziektheater waarin gesproken en gezongen teksten hand in hand gingen, en samen weer zorgden voor een tragikomische blik op het menselijke bestaan.
In 2004 maakte De Plaats in samenwerking met Het Gelders Orkest de voorstelling Het meisje en het monster. In de foyer van de Stadsschouwburg te Arnhem werd deze intieme, sp(r)ookjesachtige toneelopera voor jong en oud uitgebracht. Een verhaal over de zoektocht, niet naar hoe de dingen lijken te zijn, maar naar hoe de dingen werkelijk zijn. Een tocht die leidt naar wat is, achter de schijn van de oppervlakte.Waar niets is wat het lijkt…
Vervolgens werd in 2005 de muziektheatervoorstelling Maakbet neergezet. Een voorstelling waarin met een lichte toets het verhaal over “de verduistering van het geweten” opnieuw en als nieuw verteld wordt. Hoe is het toch mogelijk dat iemand “eerlijk als goud” kan verworden tot een gewetenloos moordenaar. Een voorstelling dramatisch en aangrijpend als het origineel, maar bovenal meeslepend muzikaal.
In september 2006, brengt De Plaats de familievoorstelling Hoe het begin begon ten tonele in de foyer van de Stadsschouwburg te Arnhem. Een intieme voorstelling gebaseerd op scheppingsverhalen uit allerlei culturen.

De Plaats blijft naast muziektheatervoorstellingen ook locatievoorstellingen maken. Na Alice en Alice (actrice en haar zingende spiegelbeeld), waren daar in 2004 Het oude kind (filmportretten van mensen tussen de 80 en 100 jaar). In 2005 begon de reeks Ommetje Arnhem (de straat en haar bewoners als uitgangspunt voor muziektheater).
In 2007 maakte De Plaats De Man die aan het Leven hechtte, een locatieproject in het kader van het Poesjkinfestival uitgevoerd, in diverse kerken in Gelderland, door een zanger, twee acteurs en drie kamerkoren.
In 2009 zijn er twee producties gemaakt: Ik ben Ophelia, een theatermonoloog gespeeld in de manifestatie en tentoonstellig Ophelia – Sehnsucht, melancholie en doodsverlangen georganiseerd in het Museum voor Moderne Kunsten te Arnhem en de familievoorstelling Krabat en het meisje dat kon zingen uitgevoerd op locatie in een echte molen.
Vanaf 2011 kregen de Ommetjes Arnhem een dubbel vervolg in Prateur (professionals en amateurs), Prateur 2012 en Spijkerkwarts (sociaal culturele projecten met, door en voor bewoners en ondernemers).
In 2013 vierde De Plaats het vijftienjarig jubileum.